Het sneeuwt en het is glad deze eerste week van januari. We besluiten naar de sportschool te lopen en de fiets maar even te laten staan. Het is nauwelijks een kilometer dus dat is geen probleem. In de buurt van de sportschool lopen heel veel mensen, echt veel, er is een verkeersregelaar die mensen de goede kant opstuurt. Waar gaan al die mensen toch naartoe? We bevinden ons op een enigszins zielloos industrieterrein in Amersfoort Noord.
Ik ben zo vrij het aan een van de wandelaars te vragen en ze gaan naar Rafaël, voor een week van bidden en vasten. Zo vertelt een meneer. Ach zo.

Het gebouw was me al vaker opgevallen, een bedrijfspand zoals alle andere maar met een groot bord eraan waarop Rafaël staat. Niet echt een naam voor een timmerfabriek of autohandel. Bovendien stond er bij: Waar hemel en aarde elkaar raken.  Ik had al eens gegoogeld en gezien dat het een kerk is. Waar nu dus, in deze eerste week van het nieuwe jaar gebeden en gevast wordt. We worden aan alle kanten vriendelijk gegroet en wij groeten uiteraard vriendelijk terug. Maar wij lopen toch een paar deuren verder voor onze sessie zweten en afzien.

Ik word er nieuwsgierig van en zie op de website dat er allerlei bezigheden zijn. Kennismakingsbijeenkomsten, bijeenkomsten geschonden vertrouwen, schaken voor tieners met avondgebed en ook voor singles is er een meeting. Er is een vrouwenevent waar ook goede barista koffie en high tea aanwezig zijn om na te kletsen. Het klinkt bijna aantrekkelijk.

De donderdag erna ligt er nog steeds sneeuw en wandelen we opnieuw met allerlei mensen richting de kerk en sportschool. De verkeersregelaars zijn er niet meer, misschien weet iedereen nu waar ze moeten zijn. Gelijk met ons op loopt een meneer die een grote groene gieter met zich meedraagt. Ik heb er ook zo een thuis. Voor de tuin wanneer de regen het laat afweten. Maar deze meneer is niet op weg naar zijn volkstuin maar naar Rafaël. En nu zit ik met een probleem. Op die website heb ik geen gieters kunnen vinden en ik vraag me af wat doen ze daar nu toch doen met een grote groene tien liter gieter? Hebben ze daar plantjes die nodig bewaterd moesten worden? Heeft die barista behoefte aan een gieter? Heb je een behoefte aan een gieter wanneer je vertrouwen geschonden is. Dopen ze er mensen mee? Dat laatste vermoed ik. Maar toch.

We fietsen er nog steeds twee keer per week langs, is speur steeds naar gieters, maar ik vrees dat het een raadsel zal blijven.

Marina, januari 2026