Genoeg!

Ik rook het natuurlijk van de week al. Toen ik naar de voordeur liep. Een rioollucht van het putje bij de keuken. Nou dan weet ik al hoe laat het is. Hormonen zijn rare dingen.

Eigenlijk had ik die zwangerschapstests ook nooit nodig, ik liep langs een willekeurige vuilnisbak of nam een slok koffie en als ik dan braakneigingen kreeg wist ik hoe laat het was. Raar, dat je dan als cafeïneverslaafde negen maanden geen koffie lust en een dag na de bevalling is het over. Heel apart.

Nu ben ik dus tweeënvijftig, ruim. En ik vind het wel genoeg, dat hormonengedoe. Al moet de grande finale nog komen volgens mijn vriendinnen. Ik zou er wat voor geven om geen maandelijkse, de laatste jaren zelfs driewekelijkse, perioden te hebben met gerommel met tampons of maandverbanden. Soms zelfs allebei want het is niet alleen veel vaker maar vooral ook veel meer en daardoor onvoorspelbaar. Als een verstokte roker met sigaretten heb ik in alle tassen, jaszakken en laatjes tampons voor wanneer het me overvalt.

Bovendien, vorig jaar hadden we een verstopping van het riool. Mijn man viste er zo’n tien verstoppende wattebollen uit. En sindsdien mag ik ze, als enige vrouwelijke bewoner, niet meer door het toilet gooien.
Nu ik ze griezelend in een plastic zakje moet proppen of in een stukje toiletpapier rollen is de charme van het idee dat je er mee kan fietsen, paardrijden en zwemmen toch opeens veel minder.

Vriendinnen van mijn leeftijd zijn er al jaren vanaf, zelfs jongere vriendinnen hebben de champagnekurken laten knallen op het afsluiten van die vruchtbaarheidsfase. Een enkeling bekent dat ze bang is dat ze het zal missen, de hoogte en dieptepunten, de wetenschap dat je lijf functioneert zoals het hoort. Maar nu ik erover nadenk zijn die een stuk jonger. Op mijn leeftijd vertelt je lichaam je op allerlei manieren dat het de moed aan het verliezen is, dan is die overgang eigenlijk wel een welkome afsluiting, ik ben eraan toe.

Mijn lijf heeft ondertussen geen boodschap aan mijn psychologische fase, het werkt, op zijn laatste krachten, de routine af. Volgens mij ruik ik alweer wat.

Marina

 

Advertenties