Dit artikel verschijnt binnenkort in het blad ‘De Reiziger’ van Rover (Vereniging Reizigers voor Openbaar VERvoer) Een preview dus voor jullie. sssst.

Meivakantie, negen uur in het station, want eerder mag je fiets niet mee. Ik stap met wat moeite in, samen met heel veel andere mensen, ik sta dwars in het halletje, met alle tassen er nog op. Ik kan niet voor of achteruit, alles staat klem. Gelukkig is het maar 13 minuten van Amersfoort naar Utrecht.

In Utrecht wacht mijn vriendin op me, we gaan samen een week fietsen, vandaag naar Maastricht met de trein en dan, het Fietserspad naar Groningen. Het meest bekende wandelpad van Nederland, het Pieterpad, heeft een fietsversie en wij gaan die eer aan doen.

Mijn vriendin is met een aanmerkelijk rustigere trein uit Hilversum gekomen en ook die naar Maastricht blijkt een oase van rust. We besluiten in de hal, (of heet dat nog balkon?) met zitje te blijven dan kunnen we onze tweewielers een beetje in de gaten houden. Wanneer de conducteur langskomt vertelt hij dat hij heeft meegemaakt dat mensen hun fiets kwijt raakten terwijl ze in de coupee zaten. Iemand anders pakte de fiets, stapte uit en… weg. Heel vervelend. “Dus verstandig dames, altijd op slot en in de gaten houden”. Bij deze geef ik de tip graag door.

In Maastricht fietsen we via een stuk stadsmuur en het park De Groene Loper, dat is aangelegd waar vroeger de A2 liep, naar Sittard. We starten niet helemaal op de Pietersberg, ik las dat je daar niet met de fiets kan komen. (Bij een winters bezoek blijkt dat niet te kloppen, je kunt fietsen tot het startpunt, toch jammer dat we dat niet gedaan hebben.) Het is heuvelachtig, waarschijnlijk het enige heuvelachtige deel van onze tocht.

Sittard blijkt ook een stadsmuur te hebben en leuke terrassen. We overnachten bij vrienden op de fiets (Vriendenopdefiets.nl) en logeren bij een vrouw die langs het Pieterpad woont en die vooral wandelaars krijgt bij overnachtingen. Zelf is ze een heel fanatieke wandelaar, ze liep onder andere naar Rome.

De volgende dag voert ons vooral langs de Maas noordwaarts. Het is 30 graden en we smeren een hele fles zonnebrand leeg. We lunchen in Roermond, een leuke stad met een mooie kerk en een beeld van architect Cuypers (Hij ontwierp het Rijksmuseum, de Vondelkerk en het station van Amsterdam en is dus geboren in Roermond)  en een charmant plein. Wel werden we tijdens het afrekenen nog bijna opgelicht. Kroketten met mosterd en dan 85 cent per kroket extra rekenen voor mosterdsaus? Echt niet.

We steken twee keer met een pontje de Maas over en passeren aardbeien- en asperge-velden. In Venlo is een haven aangelegd vlakbij het centrum en daar is het heel erg druk op deze vakantiedag. Mensen flaneren, wandelen, suppen en varen. We overnachten bij een vrouw die maar meteen zegt waar het op staat. Ontbijt is ontbijt en het is niet de bedoeling dat we iets meenemen voor de lunch. In ieder geval niet zonder te vragen. Nou doen we dat nooit, maar goed, het is duidelijk.

Nog een super hete dag vandaag. Het wordt lastiger om niet rood te worden, nog maar eens insmeren, sjaaltje om de schouders, hoedje onder de helm. Je probeert wat. We fietsen nog steeds langs de Maas en er komen weer heuvels in zicht. Nijmegen en Groesbeek testen onze conditie.

Ons adres van vandaag blijkt bij een kunstzinnige dame die haar huis helemaal vol heeft met kunst. Mijn vriendin en zij herkennen wat in elkaar en raken niet uitgepraat. Ik bewonder de kunst, in het toilet, op de overloop en de kamer, daar staan trouwens ook onze fietsen geparkeerd, in de huiskamer. Heel bijzonder.

Dag vier is gelukkig minder heet, er staat 81 kilometer op de planning en we beginnen het zitvlak te voelen, we hebben niet genoeg getraind dit voorjaar. Het is een prachtige route, via Berg en Dal, door de polder naar Millingen aan de Rijn over de Waal met een fietspontje en dan door Gelderland. De Waal is een stuk breder en wilder dan de Maas om over te steken, de fietsen moeten vastgebonden worden.   We stoppen in verband met het zitvlak consequent om de 10 kilometer. Even van het zadel, en soms lopen we een stukje. We overnachten in Vorden tussen de  geitjes en schapen. Wat een afwisseling is het toch wanneer je bij vrienden op de fiets slaapt.

Al vroeg zijn we weer op pad langs een van de acht kastelen van Vorden naar Ommen. Het weer is omgeslagen en onderweg kopen we allebei een vest om wat bij te warmen. Onze route gaat over de Holterberg, maar op 4 mei is daar een herdenking op het Canadees Oorlogskerkhof. Niemand mag er door. We missen daardoor het pad over de heide waar we enkele jaren geleden al eens waren.

In Ommen hebben we uitgebreid instructie gehad over waar we moeten zijn (winkel met gangetje en dan achterom…),  het blijkt allemaal te kloppen. Onze gastheer is meteen to the point, hij wil precies weten hoeveel en wat we willen eten en drinken bij het ontbijt: thee koffie, yoghurt, eitje, hoeveel sneetjes? Een strakke organisatie.  Hij houdt niet van weggooien. Hij is ruim 80 jaar en wat hij verdient met de overnachtingen (hij heeft drie kamers die hij verhuurt) en een deel van zijn pensioen spaart hij voor  de studie van 6 scholieren in Lesotho. En hij wil onze tassen naar boven dragen. Ja kom zeg. Dit vraagt om een ruime fooi en we halen zelf onze bedden af. Alle beetjes helpen.

5 mei en fris, en we hebben een minder fraaie route vandaag, Coevorden is leuk, het kasteel prachtig en de lunch lekker. Maar veel lange rechte wegen en langs een kanaal, bovendien waait het hard.  Het laatste deel komen we door een bos, en zien een grafheuvel en even later een Hunebed! We zijn echt in Drenthe. Het overnachtingsadres blijkt een huisje in de tuin.

Vandaag zullen we Groningen bereiken, we vertrekken al vroeg en het is rond het vriespunt, ik heb spijt dat ik geen handschoenen heb meegenomen, en dat na die warme start zes dagen geleden. Vandaag fietsen we door bossen en komen via een groene buurt de stad in. We proppen na deze 440 kilometer onze fietstassen in een kluis op het station en parkeren onze fietsen in de fietskelder. Nee we fietsen niet helemaal naar Pieterburen, we hebben een broertje dood aan lange rechte wegen en worden thuis verwacht. Met een klein tasje op weg naar ons hostel, midden in de stad. In Groningen slenteren we over de markt en bezoeken we het forum, een prachtig gebouw met bibliotheek maar ook koffiehoekjes. Vanaf het dak heb je een prachtig uitzicht over de stad en de ernaast gelegen Martinitoren, die zou ik graag eens beklimmen, maar dat moet een andere keer. De trein wacht. Een rustige trein gelukkig, een rustig einde van een ook rustige fietsvakantie. Het Fietserspad, probeer het eens. En bekijk vooraf het weerbericht.

Marina van Alphen.

Voor de overnachtingen: Vrienden op de fiets.nl

Voor de route: Routeyou.be route van dick1966